Zmniejszenie spożycia soli może szkodzić pacjentom z niewydolnością serca

Sól

W skrócie

  • Pacjenci z niewydolnością serca na diecie niskosodowej są o 85% bardziej narażeni na śmierć lub wymagają hospitalizacji z powodu chorób serca w porównaniu do tych, którzy nie ograniczali spożycia soli
  • W trakcie jednego z badań, spośród osób, które ograniczyły spożycie sodu, 42% zmarło lub było hospitalizowanych z powodu problemów z sercem, w porównaniu do 26% osób, które nie ograniczyły spożycia soli
  • Ograniczenie soli może doprowadzić do ograniczenia ilości płynów ustrojowych, co z kolei powoduje, że hormony próbują te płyny zatrzymywać, to prowadzi do niewydolności serca
Rozmiar tekstu:

Według dr Mercoli

Niewydolność serca oznacza, że serce nie pompuje krwi tak dobrze, jak powinno, i w rezultacie tkanki organizmu prawdopodobnie nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu. Innymi słowy, serce jest słabe.

Proste czynności, które jak dotąd nie sprawiały problemów , takie jak chodzenie lub noszenie siatek z zakupami nagle mogą stać się trudne, a ponadto może wystąpić zmęczenie, duszności, gromadzenie się płynów i kaszel.

Ponieważ niewydolność serca wiąże się z gromadzeniem się płynów, zwykle zaleca się dietę o niskiej zawartości soli. Nadmiar sodu może powodować zatrzymanie wody w organizmie, a więc – zgodnie z konwencjonalnym myśleniem – może prowadzić do niewydolności serca.

Ten dietetyczny dogmat jest traktowany jako fakt, ale w rzeczywistości powinieneś się głęboko zastanowić nad zrezygnowaniem z soli, jeśli masz niewydolność serca, ponieważ nowe badania wiążą to ze zwiększonym ryzykiem śmierci.

Zmniejszenie spożycia soli może pogorszyć stan zdrowia pacjentów z niewydolnością serca

Naukowcy z Rush University Medical Center w Chicago obserwowali ponad 800 pacjentów z niewydolnością serca średnio przez trzy lata. Analizowano stan ich zdrowia i spożycie soli.

Okazało się, że pacjenci na diecie niskosodowej byli o 85% bardziej narażeni na śmierć lub wymagali hospitalizacji z powodu chorób serca w porównaniu do tych, którzy nie ograniczali spożycia soli.

W trakcie jednego z badań, spośród osób, które ograniczyły spożycie sodu, 42% zmarło lub było hospitalizowanych z powodu problemów z sercem, w porównaniu do 26% osób, które nie ograniczyły spożycia soli.

Naukowcy podsumowali: "U pacjentów z objawami przewlekłej niewydolności serca ograniczenie sodu może mieć szkodliwy wpływ na przebieg choroby." Możliwe jest, że ograniczenie soli przyniesie skutek przeciwny do zamierzonego i spowoduje zbieranie się płynów w organizmie. Główny badacz, dr Rami Doukky, powiedział w Medical Xpress:

"Ograniczenie sodu w diecie prowadzi do zmniejszenia objętości płynu w organizmie, a to powoduje pojawienie się pewnych hormonów, które próbują zatrzymywać te płyny w organizmie i mogą potencjalnie przyspieszyć rozwój niewydolności serca."

Zalety ograniczenia soli dla zdrowia serca są coraz częściej kwestionowane

Korzyści dla zdrowia serca wynikające z ograniczenia spożycia soli są kwestionowane już od pewnego czasu. W 2011 roku dokonano systematycznego przeglądu danych obejmujących 6500 osób, co wykazało brak dowodów na to, że ograniczenie soli jest skuteczne.

U osób z wysokim lub prawidłowym ciśnieniem krwi ograniczenie soli nie wiązało się w żaden znaczny sposób z umieralnością ogólną lub z umieralnością w wyniku zaburzeń układu sercowo-naczyniowego.

Jednocześnie wśród osób z zastoinową niewydolnością serca ograniczenie soli wiązało się ze zwiększonym ryzykiem śmierci.

W aktualizacji tego przeglądu opublikowanej w 2014 roku stwierdzono również, że "nie ma wystarczających podstaw, aby klinicznie potwierdzić zasadność zaleceń dietetycznych i ograniczenia soli dla zmniejszenia ryzyka śmierci w wyniku zaburzeń układu sercowo-naczyniowego" wśród osób z wysokim lub prawidłowym ciśnieniem krwi.

Kolejna metaanaliza wykazała, że ​​osoby z niewydolnością serca, które ograniczyły spożycie sodu, miały o 160% wyższe ryzyko zgonu niż osoby, które tego nie zrobiły.

Niektóre badania wykazały niewielką korzyść w ograniczaniu soli u niektórych ludzi z wysokim ciśnieniem krwi, ale korzyści takie nie obejmują reszty populacji. O co tak naprawdę chodzi?

Po pierwsze istnieje ogromna różnica między solą naturalną a solą rafinowaną dodawaną do przetworzonej żywności i podawaną w solniczkach w większości domów i restauracji. Ta pierwsza ma zasadnicze znaczenie dla dobrego zdrowia, podczas gdy tej drugiej najlepiej jest unikać całkowicie.

Sally Fallon Morell, prezes Fundacji Weston A. Price, oświadczyła:

"Badanie z 1991 roku wskazuje, że ludzie potrzebują około jednej i pół łyżeczki soli dziennie.

Mniejsze spożycie wyzwala kaskadę hormonów uwalnianych przez organizm w celu odzyskania sodu z odpadów przemiany materii, a hormony te powodują większość podatność na choroby serca i nerek. To jest udowodniona biochemia. "

Zbyt mała ilość soli może być niebezpieczna

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) oraz Urząd Kontroli Bezpieczeństwa Żywności (FSIS) zalecają ograniczenie dziennego spożycia sodu do poniżej 2300 miligramów (mg).

Osobom w wieku powyżej 50 lat, Afroamerykanom i osobom cierpiącym na nadciśnienie, cukrzycę i przewlekłe choroby nerek (co stanowi około połowę populacji USA) zalecają oni dalsze zmniejszenie dawki do 1500 mg.

Jednakże istnieje bardzo realne ryzyko związane z przyjmowaniem zbyt małej ilości soli, a zalecenia dla całej populacji, aby ograniczyć spożycie soli do bardzo niskiego poziomu mogłyby w rzeczywistości zwiększyć częstość występowania wielu różnych chorób.

Na przykład w jednym z badań wykazano, że dieta uboga w sól prowadzi do zwiększenia insulino-oporności, co stanowi czynnik ryzyka dla cukrzycy typu 2 – a niekorzystne zmiany nastąpiły w ciągu zaledwie siedmiu dni.

Badanie opublikowane w JAMA wykazało również, że spożywanie mniej niż 3000 mg sodu dziennie może zwiększać ryzyko zgonu z powodu chorób serca.

Dieta o niskiej zawartości sodu wiąże się nawet ze zwiększeniem poziomu cholesterolu LDL i trójglicerydów oraz ze zwiększonym ryzykiem zgonu dla diabetyków (a jest to kolejna grupa pacjentów, której często zaleca się ograniczenie spożycia sodu).

Istnieje również stan zwany hiponatremią, w którym organizm ma zbyt mało sodu, co powoduje wzrost poziomu płynów i pęcznienie komórek. Hiponatremia występuje najczęściej u starszych osób dorosłych i sportowców (u których poziom sodu może obniżyć się w wyniku nadmiernego pocenia się i picia zbyt dużej ilości wody).

Ten obrzęk może powodować wiele problemów zdrowotnych, od łagodnych po ciężkie. W najgorszym przypadku hiponatremia może zagrażać życiu, prowadząc do obrzęku mózgu, śpiączki i śmierci.

Ale łagodna do umiarkowanej hiponatremia ma bardziej subtelne skutki, których Ty lub Twój lekarz możecie nie łączyć z problemem niedoboru sodu. Są to między innymi:

Nudności, wymioty i zaburzenia apetytu

Bóle głowy

Dezorientacja

Halucynacje

Brak energii

Przemęczenie

Nietrzymanie moczu

Nerwowość, niepokój i drażliwość oraz inne zmiany nastroju

Osłabienie lub skurcze mięśni

Drgawki

Utrata przytomności

Śpiączka

Stosunek sodu do potasu

Kolejnym czynnikiem, który może mieć znaczący wpływ na to, czy sól będzie działać korzystnie czy raczej szkodzić zdrowiu jest proporcja soli i potasu w diecie.

Organizm człowieka potrzebuje potasu w celu utrzymania prawidłowego poziomu pH w płynach ustrojowych, a potas odgrywa też ważną rolę w regulacji ciśnienia krwi. Możliwe, że to niedobór potasu jest w większym stopniu odpowiedzialny za nadciśnienie (które jest czynnikiem ryzyka chorób serca) niż nadmiar sodu.

Brak równowagi pomiędzy sodem a potasem może prowadzić do nadciśnienia tętniczego, a najczęstszą przyczyną braku równowagi jest spożywanie przetworzonej żywności, która jest niezwykle uboga w potas, a jednocześnie zawiera ogromne ilości sodu.

Przetworzona żywność zawiera również nadmierne ilości fruktozy, co wyraźnie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nadciśnienia, a także z praktycznie wszystkimi chorobami przewlekłymi. Może to również tłumaczyć fakt, dlaczego dieta wysoko-sodowa wydaje się mieć wpływ na niektóre osoby, a na inne nie.

Zgodnie z badaniem z 2011 roku dotyczącym spożycia sodu i potasu, najbardziej zagrożone chorobą układu sercowo-naczyniowego były osoby, którym podawano kombinację zbyt dużej ilości sodu i zbyt małej ilości potasu.

Według dr Eleny Kukliny, jednej z głównych autorek badania, potas może neutralizować szkodliwe dla serca działanie soli. Co ciekawe, osoby, które spożywały dużo soli lecz bardzo mało potasu, były ponad dwukrotnie bardziej narażone na śmierć z powodu zawału serca niż osoby, które jadły mniej więcej równe ilości obu tych składników odżywczych.

Podczas gdy potas występuje w wielu produktach spożywczych powszechnie spożywanych w USA - takich jak owoce, warzywa, produkty mleczne, łosoś, sardynki i orzechy –  to tylko 2% osób dorosłych w USA spożywa zalecaną dzienną dawkę potasu wynoszącą 4700 mg. Najczęstszą przyczyną braku równowagi w stosunku sodu do potasu jest spożywanie przetworzonej żywności, która typowo zawiera zbyt mało potasu i zbyt dużo przetworzonej soli.

Według FDA, 77% sodu spożywanego przez Amerykanów pochodzi z żywności przetworzonej i spożywanej w restauracjach, kiedy więc wyeliminujesz przetworzoną żywność ze swojej diety, automatycznie zredukujesz także spożycie przetworzonej soli.

Jak poprawić stosunek sodu do potasu

Jeśli spożywasz dużo przetworzonej żywności i niewiele warzyw, to istnieje duża szansa, że ​​stosunek sodu do potasu w Twojej diecie nie jest zrównoważony. Jeśli nie masz pewności co do spożycie tych składników, wypróbuj darmową aplikację, taką jak np. My Fitness Pal, która pozwoli Ci na notowanie składu swoich posiłków, a następnie automatycznie oblicza proporcje.

Ogólnie zaleca się spożywać pięć razy więcej potasu niż sodu, ale większość Amerykanów przyjmuje nawet dwa razy więcej sodu niż potasu. Jeśli proporcje sodu i potasu w Twojej diecie nie są zrównoważone:

  • Wyeliminuj wszystkie przetworzone pokarmy, które są bogate w przetworzoną sól, lecz zawierają mało potasu i innych niezbędnych składników odżywczych
  • Spożywaj produkty nieprzetworzone, najlepiej ekologiczne i pozyskiwane lokalnie, aby zapewnić optymalną zawartość składników odżywczych. Ten rodzaj diety w naturalny sposób zapewni Ci znacznie większe ilości potasu w stosunku do sodu
  • Jeśli dodatkowo używasz soli, stosuj sól naturalną. Uważam, że sól himalajska jest najlepsza, ponieważ zawiera stosunkowo niewiele sodu i spore ilości potasu w porównaniu do innych soli

Pozyskanie wystarczającej ilość potasu z diety może być trudne, ale najlepszym sposobem na to jest zwiększenie ilości spożywanych warzyw. Sok wyciśnięty z zielonych warzyw  to doskonały sposób na zapewnienie wystarczającej dla optymalnego zdrowia ilości składników odżywczych, w tym około 300 do 400 mg potasu na szklankę. Niektóre bogate źródła potasu to:

  • Fasola Lima (955 mg/szklanka)
  • Kabaczek (896 mg/szklanka)
  • Gotowany szpinak (839 mg/szklanka)
  • Awokado (500 mg w 1 sztuce)

Inne owoce i warzywa bogate w potas to:

  • Owoce: papaje, suszone śliwki, kantalupa i banany. (Uważaj jednak na banany, ponieważ są one bogate w cukier i mają tylko połowę potasu zawartego w równoważnej ilości zielonych warzyw. Nieprawdą jest, że banany dostarczają duże ilości potasu; dwa razy więcej potasu mają zielone warzywa)
  • Warzywa: brokuły, brukselka, awokado, szparagi, dynia, boćwina i buraki

Najważniejsze strategie zapobiegania niewydolności serca i innym problemom z sercem

Istnieje wiele strategii, które mogą chronić Twoje serce bez względu na to,w jakim jesteś wieku. Nie czekaj, aż doświadczysz objawów ataku serca lub niewydolności serca, aby podjąć działanie, ponieważ wtedy może być za późno. Zrób to teraz, aby zapobiec długotrwałym szkodom:

  • Jedz nieprzetworzone nasycone tłuszcze zwierzęce i zignoruj ​​porady mediów twierdzące przeciwnie, ponieważ tłuszcze te są dla nas korzystne. Wiele osób może również czerpać korzyści ze zwiększenia spożycia zdrowych tłuszczów do 50 do 85% dziennego spożycia kalorycznego.
  • Unikaj cukrów, w tym przetworzonej fruktozy i produktów zbożowych, jeśli jesteś odporny na insulinę i leptynę. Nie ma znaczenia, czy produkty te są konwencjonalne czy organiczne, ponieważ dieta bogata w cukry i zboża przyczynia się do insulino- i leptyno-oporności, co jest główną przyczyną chorób serca.
  • Zminimalizuj spożycie soli z przetworzonej żywności, a zamiast tego używaj naturalnej soli himalajskiej do przyprawiania prawdziwego jedzenia.
  • Ćwicz regularnie. Osoby, które angażują się w co najmniej 150 minut umiarkowanego wysiłku fizycznego lub 75 minut energicznych ćwiczeń tygodniowo, mają o 33% mniejsze ryzyko niewydolności serca niż osoby nieaktywne. Włącz do swojego planu fitness zarówno trening interwałowy o wysokiej intensywności, trening siłowy, rozciąganie i ćwiczenia na mięśnie posturalne.
  • Unikaj nadmiernego siedzenia; staraj się ograniczyć siedzenie do trzech godzin dziennie i spróbuj pokonywać dystans 10 000 kroków dziennie (oprócz programu ćwiczeń).
  • Regularnie chodź boso po ziemi , co zapewni Ci uziemienie. Kiedy to zrobisz, wolne elektrony przepływają z ziemi do Twojego ciała; ten efekt uziemienia jest jednym z najsilniejszych znanych obecnie antyoksydantów i pomaga łagodzić stany zapalne w całym organizmie.
  • Codziennie kontroluj poziom swojego stresu. Jednym z moich ulubionych narzędzi do radzenia sobie ze stresem jest Technika Emocjonalnej Wolności (EFT).