Jak witamina C i magnez pomagają zwalczyć chorobę i leczyć infekcje wirusowe?

magnez

W skrócie

  • Układ odpornościowy jest podstawową obroną przed chorobami zakaźnymi, więc jedną z najlepszych rzeczy, które możesz zrobić, to nauczyć się, jak go wzmocnić. Witamina C jest doskonałą opcją, ponieważ stymuluje i maksymalizuje siłę układu odpornościowego
  • Magnez jest naturalnym blokerem kanału wapniowego, dzięki czemu jest przydatny w wielu różnych scenariuszach związanych ze stresem oksydacyjnym
  • Chlorek magnezu wydaje się mieć najsilniejsze działanie przeciwdrobnoustrojowe – hamuje infekcję, podczas gdy siarczan magnezu wydaje się być mniej skuteczny
Rozmiar tekstu:

Według dr. Mercoli

W tym artykule, dr Thomas Levy – kardiolog znany ze swojej pracy z witaminą C – omawia swoją najnowszą książkę pt. „Magnesium: Reversing Disease”. W świetle obecnej pandemii COVID-19, która była w pełnym rozkwicie w czasie tego wywiadu – 24 marca 2020 roku, nasza dyskusja obejmuje również inne strategie, których możesz użyć, aby zapobiec i leczyć tę infekcję i inne choroby układu oddechowego.

Osobiście uważam, że strach przed pandemią i zapaścią gospodarczą prowadzącą do depresji i wzmożonych samobójstw będzie bardziej szkodliwy niż sama choroba, biorąc pod uwagę, że obecnie śmiertelność jest podobna do grypy – utrzymuje się na poziomie około 0,1%.

To powiedziawszy, jeśli ta pandemia nas czegoś uczy, to tego, że układ odpornościowy jest podstawową obroną przed chorobami zakaźnymi, więc jedną z najlepszych rzeczy, które możesz zrobić, to nauczyć się, jak go wzmocnić. To samo dotyczy ostrej choroby, ponieważ istnieje wiele sposobów na zwiększenie funkcji odpornościowej nawet w krótkim okresie.

Witamina C jest silnym środkiem przeciwwirusowym

Jak zauważył Levy, witamina C jest jedną z doskonałych opcji. „Na podstawie badań i literatury uważam, że witamina C jest głównym czynnikiem stymulującym i maksymalizującym działanie układu odpornościowego. Nie sądzę więc, aby można było umniejszyć jej znaczenie”- powiedział. Levy zaleca w tym celu przyjmowanie od 2 do 3 gramów witaminy C, trzy lub cztery razy dziennie.

Zgadzam się ze stosowaniem takiej dawki w wyjątkowych sytuacjach, ale nie w formie codziennej suplementacji. Po prostu nie potrzebujesz 12 gramów witaminy C każdego dnia. Jednak wielu ludzi powinno codziennie spożywać witaminę C. Według Levy'ego:

„Z epidemiologicznego punktu widzenia nie ma wątpliwości – gdyby cała populacja spożywała 1 gram lub 2 gramy witaminy C dziennie, miałoby to ogromny wpływ na ogólne zdrowie publiczne i przypadki zachorowań na choroby zakaźne”.

Co do mojego sprzeciwu wobec tak wysokich dziennych dawek, Levy odpowiada:

„Istnieje różnica między zapobieganiem chorobom a ich leczeniem. Większa ilość witaminy C we krwi daje większą odporność na patogeny niż mniejsza ilość, nawet jeśli ta niższa ilość mieści się w „normalnym” zakresie”.

Witaminę C można również podawać dożylnie. Levy, który przeprowadził wiele dożylnych procedur związanych z witaminą C, zwykle stosuje roztwór rozpuszczonego w wodzie askorbinianu sodu o zrównoważonym pH, buforowanego wodorowęglanem sodu. W ten sposób można podać 12 gramów witaminy C w zaledwie pięć minut bez podrażnienia wyściółki naczyń krwionośnych.

Osobiście wolę doustną liposomalną witaminę C, która pozwala osiągnąć taki poziom witaminy we krwi jak podanie dożylne. Levy opowiada o małym badaniu klinicznym, które niedawno przeprowadził w Riordan Clinic, w którym zmierzono wewnątrzkomórkowe poziomy witaminy C. W tym przypadku podanie doustnej liposomalnej witaminy C spowodowało znacznie wyższy poziom wewnątrzkomórkowej witaminy C niż doustne podanie niekapsułkowanej witaminy C.

Przeciwwskazania do leczenia wysokimi dawkami witaminy C

Jedynym przeciwwskazaniem przyjmowania tak wysokich dawek witaminy C jest zaburzenie genetyczne – niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD). G6PD jest wymagana przez organizm do produkcji NADPH, który jest niezbędny do przeniesienia potencjału redukcyjnego w celu utrzymania funkcjonalności przeciwutleniaczy, takich jak witamina C.

Ponieważ czerwone krwinki nie zawierają mitochondriów, jedynym sposobem, w jaki można im zapewnić zredukowany glutation jest NADPH, a ponieważ G6PD eliminuje NADPH, powoduje to pękanie czerwonych krwinek z powodu niemożności kompensacji stresu oksydacyjnego za pomocą glutationu.

Na szczęście niedobór G6PC jest stosunkowo rzadki i można go zdiagnozować na podstawie testów. Mieszkańcy okolic Morza Śródziemnego i Afryki są bardziej narażeni na niedobór G6PC. Szacuje się, że niedobór G6PD dotyka 400 milionów osób na całym świecie, a w Stanach Zjednoczonych występuje u 1 na 10 afroamerykańskich mężczyzn.

Inne ważne środki wzmacniające odporność

Levy dodaje:

„Bardzo ważne jest również przyjmowanie witaminy D. Prawdopodobnie gdzieś w granicach od 10 000 do 15 000 jednostek dziennie, przynajmniej w czasie epidemii… Cynk również pomaga wzmocnić układ odpornościowy. Ogólna suplementacja powinna obejmować również witaminę K i magnez, o których będziemy mówić.

Uważam witaminę C, magnez, witaminę D i witaminę K2 za najważniejsze – cztery najlepsze suplementy promujące i utrzymujące dobre zdrowie, głównie dlatego, że są głównymi antagonistami akumulacji wapnia i nadmiaru wapnia w komórce… który jest podstawową patofizjologią we wszystkich chorobach”.

Dlaczego magnez pomaga zwalczyć chorobę?

Jak wspomniano, Levy uważa, że nadmiar wapnia w komórkach jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do większości chorób, a magnez jest naturalnym blokerem kanału wapniowego. Dzięki temu jest przydatny w wielu różnych scenariuszach związanych ze stresem oksydacyjnym.

Dlatego też zalecam magnez jako środek przeciwdziałający ekspozycji na pole elektromagnetyczne (EMF). Aby dowiedzieć się więcej o szkodliwych skutkach nadmiernej ilości wapnia dla zdrowia, posłuchaj wywiadu w całości, ponieważ Levy zagłębia się w temat bardziej szczegółowo niż streszczono to w tym artykule:

„Książka pt. „Magnesium: Reversing Disease” stanowi naturalną kontynuację mojej wcześniejszej książki z 2013 roku pt. „Death by Calcium”. Kiedy prowadziłem badania do tej książki, nie miałem pojęcia… jak jasne były dane. Magnez, witamina C, witamina D i witamina K są tak dobre, ponieważ wszystkie są naturalnymi antagonistami wapnia.

Wszystkie pomagają w rozpuszczeniu wcześniejszych zwapnień i wszystkie pomagają normalizować poziom wapnia w organizmie. Każde z nich indywidualnie zmniejsza śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny – zmniejsza ryzyko śmierci z jakiegokolwiek powodu – co oznacza, że korzystnie wpływają na każdą komórkę w organizmie.

Gdy przeglądałem coraz więcej badań, stało się dla mnie jasne (i nie znalazłem jeszcze wyjątku od tego), że każda „chora” komórka ma podwyższony poziom wapnia w komórce. Im wyższy poziom wapnia, jeśli nie dojdzie do śmierci komórki, wtedy przejdzie ona złośliwą transformację. Najwyższe poziomy wapnia powodują raka.

Było również bardzo widoczne, jeszcze zanim zacząłem czytać książkę o magnezie, że magnez jest pierwszym antagonistą wapnia i ogólnym inhibitorem metabolicznej funkcji wapnia. To odzwierciedla wszystko. Większe ilości wapnia zwiększają ryzyko śmierci ze wszystkich przyczyn, spadek poziomu wapnia zmniejsza to ryzyko. Większy poziom magnezu również zmniejsza to ryzyko, a mniejszy poziom magnezu je zwiększa…

Magnez jest zaangażowany bezpośrednio, w taki czy inny sposób, w 80% wszystkich reakcji chemicznych w organizmie. Jest to więc znaczący gracz. Kiedy studiujesz chorobę po chorobie, staje się oczywiste, że niedobór magnezu sam w sobie powoduje wiele chorób, ale być może jeszcze ważniejsze jest to, że niedobór magnezu, nawet jeśli sam nie powoduje choroby, pogarsza przebieg wszystkich chorób.

Ponownie, im więcej wapnia dostanie się do komórki, tym większy stres oksydacyjny, tym mniej enzymów i innych biomolekuł funkcjonuje prawidłowo, a im bardziej zredukowane mikrośrodowisko w komórce, wszystko zaczyna funkcjonować normalnie…”

Magnez ma działanie przeciwdrobnoustrojowe

Levy wskazuje również, że niektóre formy magnezu mają właściwości przeciwdrobnoustrojowe. W 1939 roku dr Frederick Klenner wyleczył 60 z 60 przypadków polio u dzieci i niemowląt, stosując doustną witaminę C. Według Levy'ego, francuski naukowiec w latach 40. XX wieku zrobił to samo, ale z doustnym roztworem chlorku magnezu.

Oba te historyczne raporty są opisane w książce Levy'ego. Według Levy'ego, magnez nie jest sam w sobie przeciwutleniaczem, ale poprzez inne mechanizmy wywiera głęboki efekt przeciwutleniający w komórce – głównie poprzez wypieranie wapnia, umożliwiając tym samym akumulację witaminy C i optymalizację syntezy glutationu.

Ten mechanizm opisuję również w mojej najnowszej książce pt. „EMF*D”. Wewnątrzkomórkowe stężenie wapnia jest około 50 000 razy niższe niż zewnątrzkomórkowe. Jednak, gdy do komórki dostanie się nadmiar wapnia, spowoduje to wzrost poziomu tlenku i nadtlenku azotu.

Te dwie cząsteczki, zaraz po powstaniu, natychmiast tworzą naprawdę zgubną cząsteczkę zwaną peroksynitrytem – reaktywną formę azotu (RNS), która jest około 9 milionów razy bardziej trwała niż wolne rodniki hydroksylowe.

Tak długi okres trwania pozwala tej cząsteczce podróżować po całym organizmie, powodując ogromne uszkodzenie komórek macierzystych, błon komórkowych, białek, mitochondriów i DNA. Zasadniczo ekspozycja na pole elektromagnetyczne powoduje wzrost wewnątrzkomórkowego poziomu wapnia, co oznacza, że powoduje stres oksydacyjny, a magnez jest bardzo dobrym rozwiązaniem łagodzącym to uszkodzenie. Większość ludzi ma również niedobór magnezu, więc suplementacja jest dobrym pomysłem w większości przypadków.

Wydaje się, że chlorek magnezu ma najsilniejsze działanie przeciwdrobnoustrojowe. Levy cytuje badania pokazujące, że siarczan magnezu i chlorek magnezu wykazują różny, przeciwny wpływ na patogeny. W jednym badaniu in vitro wykazano, że siarczan magnezu sprzyjał infekcji, podczas gdy chlorek magnezu ją hamował.

Innym doskonałym źródłem magnezu są tabletki z molekularnym wodorem. Każda tabletka zawiera 80 mg pierwiastkowego jonowego magnezu. Tabletki muszą zostać rozpuszczone w wodzie, zapewniają wysoce przyswajalny czysty jonowy pierwiastek magnezu i nie mają działania przeczyszczającego.

Skutki uboczne nadmiaru magnezu

Jeśli chodzi o dawkowanie, przedawkowanie magnezu doustnego jest praktycznie niemożliwe, ponieważ organizm ma wbudowany mechanizm zapobiegający jego toksyczności. Podobnie jak w przypadku witaminy C, nadmierne doustne spożycie magnezu spowoduje po prostu jego wydalenie w postaci luźnych stolców. Wtedy wiesz, że przekroczyłeś dopuszczalną dawkę.

Jedynym wyjątkiem od zasady braku toksyczności są osoby w podeszłym wieku z zaparciami, którym podaje się duże dawki cytrynianu magnezu. Jeśli preparat magnezu nie działa, może kumulować się w jelitach, co spowoduje jego nadmierne wchłanianie.

Magnez na migrenę

Powodem, dla którego magnez obniża ciśnienie krwi, jest rozszerzenie naczyń krwionośnych. A jeśli zostanie podany wystarczająco szybko, doświadczysz uczucia gorąca i pocenia się. Co ważne, w przypadku osób z migreną, dożylne podanie magnezu zazwyczaj bardzo szybko łagodzi objawy migreny.

„Po napisaniu recenzji dotyczącej migreny, uważam, że migrena jest chorobą wynikającą z niedoboru magnezu” – powiedział Levy.

Toksyczna trójka: wapń, żelazo i miedź

W swojej książce Levy ocenia, dlaczego należy unikać podwyższonego poziomu wapnia, żelaza lub miedzi. Wszystkie trzy pierwiastki mogą być toksyczne i powodować poważne problemy zdrowotne.

„Nazywam je trzema toksycznymi składnikami odżywczymi” – powiedział Levy. „Z pewnością są niezbędne dla prawidłowego metabolizmu, ale w niskich dawkach. Wapń odgrywa rolę w prawie wszystkich procesach, również w skurczu serca. Żelazo jest niezbędne do produkcji krwi. Miedź odgrywa podobną, ale mniejszą rolę niż żelazo w wielu procesach.

Ale jeszcze nie widziałem osoby, która moim zdaniem ma uzasadniony niedobór miedzi. Bez względu na to, czy ta osoba istnieje, ważniejsze jest żelazo. Moim zdaniem, żelaza nigdy nie należy suplementować, chyba że zdiagnozowano anemię z niedoboru żelaza – niedokrwistość mikrocytarną – ponieważ do procesów zachodzących w organizmie potrzebne są bardzo małe ilości żelaza…

Potrzeba stosunkowo dużych ilości, aby uzyskać prawidłową liczbę krwinek. Więc jeśli masz wystarczającą ilość krwi, masz wystarczająco dużo żelaza na wszystkie inne procesy. Poza tym... będziesz absolutnie przerażony wiedząc, co jest dodawane do naszej wzbogaconej żywności przez ostatnie 70 lat. To może Cię zaskoczyć – nie jestem wariatem – do żywności dodawane są opiłki z metalicznego żelaza.

Jakie miałyby mieć właściwości odżywcze, tego nie wiem. Nawet jeśli dodawaliby legalną formę żelaza, to im więcej żelaza w organizmie, tym większy jest stres oksydacyjny. Nadmiar stresu oksydacyjnego jest tym, czego powinniśmy unikać”.